Omacnica prosowianka szkodnikiem młodych nasadzeń winorośli

Szkody powodowane na roślinach ogrodniczych przez owady powszechnie uważane za szkodniki upraw rolniczych nie są zjawiskiem szczególnie niezwykłym i wyjątkowym. Samo pojęcie szkodnika jest przecież określeniem bardzo relatywnym, i przede wszystkim odnoszącym się do ekonomicznych relacji pomiędzy owadem a rośliną uprawną wyrażonych jakością, a najczęściej ilością utraconego plonu. Powszechne występowania danego gatunku na roślinach użytkowych jest w dużej mierze kreowane przez działalność rolniczą i ściśle związane z łatwą dostępnością jednolitego pokarmu. Sprzyja temu silne ograniczenie bioróżnorodności wynikające z wysiewania tego samego gatunku rośliny na ogromnych monokulturowych powierzchniach, co w skali zjawisk przyrodniczych jest raczej wyjątkiem niż normą. Nie należy się więc dziwić, że w określonych sytuacjach, część z tych „rolniczych” szkodników może sporadycznie żerować na innych roślinach. W szczególności dotyczy to polifagów, czyli gatunków, które charakteryzują się szerokim zakresem preferencji w stosunku do roślin będących ich potencjalnymi żywicielami.  Przystosowywanie się owadów do nowych żywicieli to z reguły długotrwały i niezmiernie skomplikowany proces, który wymaga jeszcze wyjaśnienia wielu kwestii.

Czytaj dalej Omacnica prosowianka szkodnikiem młodych nasadzeń winorośli

Przyczyny zamierania pędów krzewów iglastych

Zamieranie pojedynczych pędów krzewów iglastych jest bodajże najczęstszą przypadłością tych roślin z jaką można zetknąć się w przydomowych ogrodach. W zdecydowanej większości przypadków odpowiadają za to dwa gatunki grzybów Phomosis juniperovora oraz Kabatina juniperii.Organizmy te mają szczególnie korzystne warunki do rozwoju podczas długotrwałych opadów deszczu oraz wtedy, kiedy rośliny są często zraszane późnym wieczorem. 

Czytaj dalej Przyczyny zamierania pędów krzewów iglastych

Przybysz z Ameryki na wrocławskich platanach

Z entomologicznego, a może również częściowo i z ekologicznego punktu widzenia,  Bulwar Józefa Zwierzyckiego we Wrocławiu jest obecnie bardzo interesującym miejscem. Na rosnących wzdłuż nadbrzeża platanach można bowiem jeszcze zaobserwować objawy żerowania niezwykle rzadkiego w naszych warunkach owada, pluskwiaka z rodziny prześwietlikowatych (Tingidae) jakim jest Corythucha ciliata. W Polsce gatunek ten po raz pierwszy został opisany na podstawie dwóch okazów, samca i samicy, przypadkowo odłowionych na szybie autobusu miejskiego we Wrocławiu na Karłowicach (B. Lis 2009), natomiast potwierdzenie możliwości żerowania zostało dokonane przez autora niniejszej strony (J. Mazurek 2010) . Klinika Roślin jest więc jednym z pierwszych mediów, które udokumentowały pojawienie się nowego gatunku w Polsce.

Czytaj dalej Przybysz z Ameryki na wrocławskich platanach

Nietypowe korniki

W roku 2008, na Dolnym Śląsku, zaobserwowano dość nietypowe uszkodzenia pędów dokonane jak się później okazało przez bliżej nieokreślony gatunek kornika z rodzaju Phleosinus. Pierwsze niepokojące sygnały zaczęły dochodzić z okolicznych szkółek produkujących rośliny ozdobne, aż do Warszawy do siedziby firmy Bayer Crop Science. Tymczasem na terenie samego miasta Wrocławia wstępnych oględzin uszkodzeń dokonał Pan Marcin Kaczmarczyk – specjalista d.s. ochrony roślin w ogrodzie Botanicznym we Wrocławiu.

Czytaj dalej Nietypowe korniki

Skąd pochodzi szrotówek?

Od dnia odkrycia, aż do dzisiaj nie wiadomo z całą pewnością, jakie jest źródło pochodzenia szrotówka. Początkowo sądzono, że gatunek ten przywędrował do nas z Ameryki Północnej, ponieważ na tamtejszych gatunkach kasztanowców również żerują gąsienice motyli z rodzaju Cameraria. Jednak badacze amerykańscy, na podstawie szczegółowych badań morfologicznych jednoznacznie odrzucili to przypuszczenie. Kolejna z hipotez zakładała, że szrotówek stanowi relikt trzeciorzędowy, który w nieznany sposób przetrwał w Europie okres zlodowaceń plejstoceńskich, odpowiedzialnych min. za wyparcie kasztanowca pospolitego na południe kontynentu. Następnie, w sprzyjających warunkach klimatycznych, sukcesywnie rozpoczął odbudowywanie swojej populacji. Hipoteza ta również ma obecnie wielu oponentów, a duża część badaczy za najbardziej prawdopodobne miejsce pierwotnego występowania tego gatunku uważa kontynent Azjatycki.

Czytaj dalej Skąd pochodzi szrotówek?

Zastrzyki dla drzew – między teorią a praktyką

Tradycyjne metody stosowania chemicznych środków ochrony roślin w postaci opryskiwania są w praktyce możliwe do zastosowania najczęściej w przypadku drzew o mniejszych rozmiarach. Opryskiwanie wysokich koron zawsze wiąże się z dodatkowymi kosztami związanymi z zastosowaniem podnośników, wydajnych wysokociśnieniowych pomp oraz specjalnych węży. Niekiedy zabiegi takie wymagają wręcz karkołomnych wyczynów alpinistycznych odpowiednio przygotowanych osób. Ponadto wiele preparatów nie przenika łatwo poprzez woskowe warstwy ochronne  na powierzchni liści i niejednokrotnie są one słabo transportowane z miejsca naniesienia do innych organów rośliny.

Czytaj dalej Zastrzyki dla drzew – między teorią a praktyką

Przedwczesna jesień lilaków

Już od dłuższego czasu powszechnym zjawiskiem towarzyszącym schyłkowi lata jest zwijanie się i srebrzenie liści bzów lilaków. Z czasem następuje także przedwczesne ich zasychanie. Pierwsze symptomy pojawiają się znacznie wcześniej, ale to dopiero w sierpniu oraz we wrześniu można je zaobserwować w pełnej krasie. Zasychanie liści kojarzone jest z nadchodząca jesienią, co tylko po części jest zgodne z prawdą. W dużej mierze objawy te są spowodowane żerowaniem dwóch szkodników zaliczanych do roślinożernych roztoczy z rodziny szpecielowatych (Eriophyidae) jakimi są: pordzewiacz lilakowiec (Tertaspinus lentus) oraz prebarwiacz lilakowy (Aculops species novum).

Czytaj dalej Przedwczesna jesień lilaków

Ziemiórki w produkcji roślin ozdobnych

Ziemiórki są to owady należące do rzędu muchówek, rodziny ziemiórkowatych (Sciaridae), do której to zalicza się kilka rodzajów w tym Bradysia, Lycorieura i Sciara. Niektóre z nich są poważnymi szkodnikami w uprawie roślin ozdobnych pod osłonami, a zdecydowanie najczęstszy problem stanowi Bradysia paupera czyli tzw. gnusz. Wizualnie ziemiórki przypominają małe muchy, które zwykle można dostrzec w produkcji szklarniowej na powierzchni podłoży, w pobliżu uprawianych roślin. Owady te są uważane za uciążliwe szkodniki, szczególnie, że na wielu gatunkach roślin ozdobnych, mogą ułatwiać przenoszenie kilku chorobotwórczych grzybów w tym gatunków pochodzenia glebowego.

Czytaj dalej Ziemiórki w produkcji roślin ozdobnych

Sposoby zwalczania mączlika szklarniowego

Mączliki są rozprzestrzenione głównie w krajach tropikalnych i subtropikalnych. W Europie Środkowej, w tym i w Polsce, rozpoznano niewiele bo ok. 20 gatunków . Jak dotąd stanowią one stosunkowo mało zbadaną grupę stawonogów. Wśród owadów żerujących poza obiektami zamkniętymi za szkodliwe uważa się Aleurochiton aceris, który może powodować przedwczesne usychanie i opadanie liści klonu zwyczajnego oraz sporadycznie, mączlik różanecznikowy (Dialeurodes chittendeni) powodujący mozaikowate przebarwienia liści przede wszystkim na różaneczniku kaukaskim i katawbijskim.

Czytaj dalej Sposoby zwalczania mączlika szklarniowego

Omacnica prosowianka – groźny szkodnik kukurydzy cukrowej

Omacnica prosowianka (Ostrinia nubilalis Hub.) jest polifagicznym motylem z rodziny omacnicowatych, który może atakować prawie każdą roślinę zielną o źdźbłach na tyle grubych, aby mogły się do nich wgryźć larwy. W większości rejonów uprawy kukurydzy jest to jeden z najważniejszych jej szkodników. Larwy drążące korytarze we wnętrzu źdźbeł oraz kolb kukurydzy prowadzą do znaczących strat w plonie. Ponadto szkodnik ten przyczynia się do porażenia kolb różnego rodzaju grzybami w tym produkującymi mykotoksyny gatunkami rodzaju Fusarium. Omacnica prosowianka stanowi szczególnie duży problem dla kukurydzy cukrowej.

Czytaj dalej Omacnica prosowianka – groźny szkodnik kukurydzy cukrowej